Teatr - sztuka - edukacja

Tytuł sztuki Przechadzka po teatrze może sugerować, że spektakl zaznajamia nas z teatralną maszynerią, że dowiemy się czegoś o samej istocie teatru jako takiego. Jest to jednak, jak sądzę, spektakl o czymś niemniej interesującym, mianowicie o psychologii teatru. Bohaterkami przedstawienia są dwie aktorki, które nie tylko opowiadają o swojej teatralnej karierze, ale też odgrywają śmieszne i smutne epizody z życia artystki występującej na scenie.

Jest to przestawienie pełne humoru i dowcipu, ale jest humor zaprawiony czasem gorzką ironią. Z przedstawienia wyłania się w pewnym sensie tragiczny obraz życia aktorki i aktora. Gra aktorki/aktora ma być autentyczna, prawdziwa, ale przecież zadaniem aktora nie jest bycie sobą na scenie, ale właśnie bycie kimś innym. Aktor/aktorka stoi przed zadaniem paradoksalnym: autentycznie i naprawdę nie być sobą, być kimś innym. Ale to jeszcze nie koniec. Przecież aktorki mają odgrywać nie tylko postaci, ale też uczucia i emocje. I te emocje mają być właśnie prawdziwe. Aktor i aktorka mają zawsze być prawdziwi. Prochazka pokazuje, że to wezwanie do autentyczności sprawia, że aktorka i aktor zaczynają mieć kłopoty z byciem sobą:i w normalnym życiu zamiast być smutną lub smutnym, grają smutek, zamiast przeżywać tragedię, odgrywają tragedię. I w pewnym sensie tak musi robić, bo to, co zagrane jest bardziej prawdziwe, bardziej poruszające, to nasza autentyczność życiowa, okazuje się nieprawdziwa. 

Teatr w teatrze Miro Prochazki pokazuje nam nie tylko prawdziwą rzeczywistość teatru, ale i teatralność rzeczywistości, robi to w sposób sprawny, wciągający i emocjonalnie angażujący widza. Dlatego warto ten spektakl zobaczyć. 

Reżyseria: Miro Prochazka. Występują: Lidia Bogaczówna, Beata Wojciechowska. Głosy: Aleksander Dudek, Marian Dudek, Jakub Kosiniak, Henryk Pasiut, Tomasz Piasecki.

Spektakl zrealizowany w ramach STeN-u jest jedną z propozycji X Lata Teatralnego Stowarzyszenia Dialog 24 VIII - 4 IX 2008.