Teatr - sztuka - edukacja

Kartoteka Tadeusza Różewicza jest jednocześnie tekstem historycznym i ponadczasowym. Historycznym - bowiem jest próbą zapisu stanu ludzkiego ducha po katastrofie, jaką była II Wojna Światowa. Jest tekstem ponadczasowym ponieważ ukazuje problem zmagania się człowieka z własną tożsamością, z własną biografią. Kartoteka to tekst uniwersalny, ponieważ stawia egzystencjalne pytanie o zależność między biografią a tożsamością człowieka, historyczny bowiem pyta o sens życia człowieka w tym, a nie innym miejscu i czasie.

Przedstawienie Tomasza Piaseckiego stara się ukazać właśnie te dwa aspekty sztuki Różewicza: historię i ponadczasowość. Choć raczej należałoby powiedzieć poprzez konkret stara się ukazać to, co powszechne i uniwersalne. Bohater Kartoteki - kreowany przez Bogdana Słomińskiego - to postać historyczna, człowiek z pokolenia Kolumbów, ten, który nie może już znaleźć swojego nauczyciela i mistrza, bowiem w świecie po II Wojnie nie ma już miejsca dla mistrzów życia, dla artystów, dla poetów, filozofów. W tym sensie sytuacja Bohatera jest szczególna, żyje on w świecie,  który nie ma sensu,  który nie zmierza do żadnego celu, w którym wszelkie ideały wydają się puste i nieprawdziwe. Jednak to, co czyni bohatera Kartoteki wyjątkowym ukazuje też pewien ogólny rys ludzkiej kondycji: rys egzystencjalny. W żadnym miejscu i czasie nie ma pewnych, ogólnych i niezawodnych norm, do których moglibyśmy się odwołać; zawsze znajdujemy się w tej tragicznej sytuacji: twórców sensu swego życia, zawsze ostatecznie sami stwarzamy samych siebie i nasz ludzki świat.

Spektakl został zrealizowany przy współudziale artystów Stowarzyszenia Dialog w ramach Stowarzyszenia Teatrów Nieinstytucjonalnych STeN.

Reżyseria: Tomasz Piasecki. Występują: Marta Marianna Gortych/Dominika Markuszewska, Beata Wojciechowska, Jacek Milczanowski, Tomasz Piasecki, Bogdan Słomiński.
Zdjęcia ze spektaklu
Recenzja Pawła Głowackiego (Dziennik Polski)
Recenzja Huberta Michalaka (Nowa Siła Krytyczna)